خبرگزاري نخست نيوز: سازمان بين‌المللي امنيت پرواز در گزارش اخير خود ، بدترين سوانح هوايي طي سال‌هاي 1977 ميلادي تا 2009 ميلادي را اعلام كرد.
ايسنا- سخنگوي سازمان بين‌المللي امنيت پرواز در مصاحبه‌اي با خبرگزاري آسوشيتدپرس ، گفت: از سال 1977 ميلادي تا 2009 ميلادي، 17 سانحه هوايي در طول تاريخ صنعت هواپيمايي در نقاط مختلف دنيا به وقوع پيوسته كه اين تعداد جزو بدترين و مرگ‌بارترين سوانح محسوب مي‌شوند.
اين مقام مسئول خاطر نشان كرد: طي اين 32 سال در كشورهاي جهان، پنج هزار و 248 نفر جان خود را از دست دادند.
در اولين سانحه هوايي كه در 27 مارس 1977 ميلادي روي داد، يك هواپيماي 747 در جزاير قناري سقوط كرده و تمامي 583 سرنشين اين هواپيما جان باختند.
در اول ژانويه سال 1978 ميلادي، يك فروند هواپيماي خطوط هوايي هندوستان لحظاتي پس از برخاستن از باند فرودگاه بمبئي بر روي باند فرودگاه سقوط كرد و 213 مسافر آن كشته شدند.
در 25 مي سال 1979 ميلادي يك هواپيما در فرودگاه «اوهارا» در شيكاگوي آمريكا سقوط كرده و 275 نفر جان خود را از دست دادند.
در 19 اوت سال 1980 ميلادي يك هواپيما متعلق به خطوط هوايي عربستان در رياض سقوط كرده و آتش گرفت، تمامي 301 سرنشين آن جان باختند.
در 12 اوت سال 1985 ميلادي، بوئينگ 747 خطوط هوايي ژاپن با يك كوه برخورد كرد و 520 نفر كشته شدند.
در اين گزارش آمده است كه در 12 دسامبر سال 1985 ميلادي نيز يك هواپيماي مسافربري با 256 سرنشين پس از برخاستن از باند فرودگاه «نيوفونلند» در كانادا سقوط كرد و تمامي سرنشينان آن نيز در آتش اين هواپيما سوختند و جان باختند.
سخنگوي سازمان بين‌المللي هوايي خاطر نشان كرد: 26 آوريل سال 1994 ميلادي نيز يك فروند ايرباس متعلق به خطوط هوايي چين، حين نشستن بر روي باند فرودگاه «ناگويا» در ژاپن بر روي باند ليز خورد و از باند خارج شد كه در اين سانحه هوايي 264 جان باختند.
اين مقام مسئول اضافه كرد: در 17 ژوئيه 1996 ميلادي نيز يك فروند هواپيما در اقيانوس آتلانتيك سقوط كرد و اجساد 230 سرنشين آن در آب‌هاي اين اقيانوس غوطه‌ور شدند.
در اين گزارش آمده است كه در 12 نوامبر سال 1996 ميلادي يك فروند هواپيماي متعلق به عربستان سعودي با 349 سرنشين در نزديكي دهلي در هندوستان سقوط كرد و تمامي سرنشينان اين هواپيما كه اكثرا از كشور قزاقستان بودند، جان باختند.
در ششم اوت سال 1997 ميلادي نيز يك فروند هواپيماي كره‌اي در «گوآم» سقوط كرد و 228 مسافر و خدمه آن جان باختند.
در 26 سپتامبر سال 1997 ميلادي نيز مردم جهان شاهد يك سانحه هوايي ديگر بودند. در اين سانحه هوايي يك فروند هواپيماي ايرباس A300 در فرودگاه «مدان» در اندونزي سقوط كرد و 234 مسافر آن به خواب ابدي مرگ فرو رفتند.
16 فوريه 1998 ميلادي نيز يك هواپيماي چيني حين فرود در فرودگاه «تايپه» در تايوان سقوط كرد و 203 سرنشين آن در شعله‌هاي آتش اين هواپيما جان خود را از دست دادند.
در دوم نوامبر سال 1998 ميلادي يك فروند هواپيما متعلق به سوئيس‌اير در «نوآ اسكويتا» سقوط كرد كه 229 سرنشين آن كشته شدند.
گفته مي‌شود، در 31 اكتبر سال 1999 ميلادي نيز يك بوئينگ 767 خطوط هوايي مصر در «نانتوكت» سقوط كرد و 217 مسافر و خدمه آن جان خود را از دست دادند. در اين سانحه هوايي كمك خلبان مقصر شناخته شد.
در 12 نوامبر 2001 ميلادي نيز يك هواپيما كه از فرودگاه «جان اف. كندي» به سمت نيويورك در حركت بود، سقوط كرد و 265 نفر مسافر آن همراه چند مامور بر روي باند فرودگاه «جان اف. كندي» نيز كشته شدند.
در 25 مي سال 2002 ميلادي بوئينگ 747 چين در دره‌اي در «تايوان» سقوط كرد و 225 سرنشين آن جان خود را از دست دادند.
در اين گزارش همچنين آمده است كه در 19 فوريه سال 2003 ميلادي هواپيماي متعلق به ارتش ايران با كوه برخورد كرد و طي اين سانحه هوايي 275 نفر جان باختند.
اول ژوئن سال جاري ميلادي نيز پس از شش سال آرامش در صنعت هواپيمايي دنيا، هواپيماي A330 خطوط هوايي فرانسه با 228 سرنشين در اقيانوس اطلس سقوط كرد و تمامي سرنشينان آن جان باختند.
روز گذشته نيز كه مصادف با 30 ژوئن بود، يك هواپيماي يمني كه قصد عزيمت به «مجمع‌الجزاير قمر» را داشت، در اقيانوس هند سقوط كرد و تمامي 153 سرنشين آن به جز يك كودك جان باختند.
گفته مي‌شود ، سازمان بين‌المللي هوايي در گزارش خود اگر چه به اين سوانح ناگوار هوايي كه جان بيش از پنج هزار نفر در سراسر دنيا گرفت اشاره كرد ، اما هيچ راهكاري مبني بر مقابله با اين رويدادهاي دلخراش ارائه نكرده است و تنها به اين مساله اكتفا كرده كه فرسوده بودن هواپيماها و آموزش نادرست و بي‌كفايت بودن برخي خلبانان اين سوانح هوايي را طي اين چند سال رقم زده است.